دیگه باورم شده ندارمت

این سکوت واین هواواین اتاق،شب به شب بخاطرم میاردت توی این خونه هنوزم یه نفر،نمیخواد باورکنه ندارتت نمیخوادباورکنه تواین اتاق،دیگه ماباهم نفس نمیکشیم زیرلب یه عمرمیگه باخودش،ماکه ازهمدیگه دست نمیکشیم به هوای روزبرگشتن تو،سرهرراهی نشونه میکشه باتمام جاده های روزمین،ردپاتوسوی خونه میکشه من دارم هرروزموبدون تو،باتب یه خاطره سرمیکنم باخودم بجای توحرف میزنم،خودموجای توباورمیکنم توی این خونه به غیرتوکسی،دل شوبامن یکی نمیکنه من یه دیوونم که جزخیال تو،کسی بامن زندگی نمیکنه توسکوت بی هوای این اتاق،شب به شب بخاطرم میارمت خودمم باورنمیکنم ولی،دیگه باورم شده ندارمت